Blijf de baas.

U blijft de baas. Ik help u de opties te zien.

Blijf de baas.

U blijft de baas. Ik help u de opties te zien.

De 5 grootste misverstanden over vakantie tijdens ziekte

Wat leert de rechtspraak werkgevers eigenlijk?

Vakantie tijdens ziekte roept bij veel werkgevers vragen op.

Mag een zieke werknemer zomaar op vakantie?

Moet daarvoor toestemming worden gevraagd?

En wat gebeurt er met de re-integratie wanneer iemand tijdelijk naar het buitenland gaat?

Na het bestuderen van veel rechterlijke uitspraken krijg ik de indruk dat vakantie tijdens ziekte veel minder draait om de vakantie zelf.

De rechtspraak lijkt vooral te kijken naar de vraag of de vakantie het herstel of de re-integratie belemmert.

Juist daar ontstaan de meeste misverstanden.


Misverstand 1

“Een zieke werknemer mag niet op vakantie.”

Misschien is dit wel het bekendste misverstand.

Ziek zijn betekent niet automatisch dat vakantie onmogelijk is.

Sterker nog, een vakantie kan in sommige situaties juist bijdragen aan herstel.

Wanneer ik uitspraken naast elkaar leg, krijg ik de indruk dat niet de vakantie centraal staat.

Maar de gevolgen ervan.

Bevordert de vakantie het herstel?

Belemmert zij de re-integratie?

Of ontstaan er problemen doordat gemaakte afspraken niet kunnen worden nagekomen?

Dat lijkt uiteindelijk belangrijker dan de bestemming zelf.


Misverstand 2

“Als mijn medewerker ziek is, mag ik een vakantie altijd weigeren.”

Werkgevers denken soms dat zij hierover volledig kunnen beslissen.

Zo eenvoudig ligt het niet.

Een vakantie moet altijd worden bekeken in het licht van de re-integratie.

Zijn er medische bezwaren?

Zijn belangrijke afspraken gepland?

Heeft de vakantie gevolgen voor de voortgang van het traject?

Juist die afweging lijkt in de rechtspraak centraal te staan.


Misverstand 3

“Vakantie betekent dat de re-integratie stil komt te liggen.”

Dat hoeft helemaal niet zo te zijn.

Een vakantie duurt meestal maar een beperkte periode.

Daarna loopt de re-integratie gewoon verder.

Wanneer ik uitspraken naast elkaar leg, krijg ik de indruk dat rechters vooral kijken of werkgever en werknemer vooraf duidelijke afspraken hebben gemaakt.

Over bereikbaarheid.

Over geplande afspraken.

En over de voortzetting van de re-integratie na terugkomst.

Een vakantie onderbreekt het traject tijdelijk.

Zij beëindigt het niet.


Misverstand 4

“Een werknemer hoeft tijdens ziekte niets te overleggen.”

Ook dit zie ik regelmatig terug.

Vakantie tijdens ziekte vraagt juist om goede communicatie.

Werkgever en werknemer hebben er allebei belang bij dat vooraf duidelijk is wat de gevolgen zijn voor de re-integratie.

Goede afspraken voorkomen misverstanden achteraf.

Dat lijkt ook de lijn die in veel uitspraken terugkomt.


Misverstand 5

“Als mijn medewerker op vakantie gaat, werkt hij onvoldoende mee aan de re-integratie.”

Dat hoeft zeker niet zo te zijn.

De enkele omstandigheid dat iemand op vakantie gaat, zegt weinig over zijn bereidheid om mee te werken.

Veel belangrijker lijkt de vraag of gemaakte afspraken worden nagekomen.

Of de vakantie verantwoord is.

En of de re-integratie daarna zonder onnodige vertraging kan worden voortgezet.

Niet de vakantie lijkt doorslaggevend.

Maar de manier waarop werkgever en werknemer daar samen mee omgaan.


Mijn analyse

Wanneer ik de belangrijkste uitspraken over vakantie tijdens ziekte naast elkaar leg, valt één patroon steeds opnieuw op.

Rechters lijken niet te beoordelen óf iemand op vakantie is gegaan.

Zij lijken vooral te kijken naar de gevolgen daarvan voor herstel en re-integratie.

Zijn hierover goede afspraken gemaakt?

Zijn belangen zorgvuldig afgewogen?

Is de voortgang van de re-integratie gewaarborgd?

Misschien is dat wel de belangrijkste les uit de rechtspraak.

Vakantie tijdens ziekte is geen juridisch probleem.

Een gebrek aan communicatie en samenwerking kan dat wel worden.

Werkgevers die vooraf duidelijke afspraken maken en samen kijken naar de gevolgen voor de re-integratie, lijken juridisch vaak sterker te staan dan werkgevers die uitsluitend kijken naar de vraag of een vakantie wel of niet is toegestaan.


Vragen die u zichzelf kunt stellen

Beantwoord deze vragen eens eerlijk. Niet voor een rechter of het UWV, maar voor uzelf.

  • Heb ik vooraf met mijn medewerker besproken wat de gevolgen van de vakantie zijn voor de re-integratie?
  • Zijn hierover duidelijke afspraken gemaakt?
  • Is beoordeeld of de vakantie het herstel of de re-integratie belemmert?
  • Hebben wij afspraken gemaakt over bereikbaarheid en geplande activiteiten?
  • Kan de re-integratie na terugkomst zonder problemen worden voortgezet?
  • Zijn de gemaakte afspraken goed vastgelegd?
  • Laat mijn dossier zien dat wij de belangen van beide partijen zorgvuldig hebben afgewogen?
  • Als een rechter morgen mijn dossier leest, zou hij dan zien dat wij de vakantie zorgvuldig hebben beoordeeld en daarbij de voortgang van de re-integratie centraal hebben gesteld?
image_pdfimage_print
Schuiven naar boven