https://youtu.be/3cHcXNTIW4k?si=smeTD-FuxSb40OFR

Plan van Aanpak De Basis

Plan van aanpak

Uw werknemer is enkele weken ziek. De bedrijfsarts heeft een probleemanalyse gemaakt en nu moet er een Plan van aanpak komen. Wat is dat precies en wat wordt er van u verwacht?

Het Plan van aanpak is een belangrijk onderdeel van de re-integratie.

Werkgever en werknemer leggen daarin samen vast hoe zij gaan werken aan terugkeer naar werk.

Het is dus niet alleen een formulier dat u voor het dossier moet invullen.

Het is in feite het werkplan voor de re-integratie.

Wanneer moet het Plan van aanpak worden gemaakt?

Bij langer ziekteverzuim stelt de bedrijfsarts doorgaans uiterlijk rond week 6 een probleemanalyse op.

Op basis daarvan maken werkgever en werknemer uiterlijk twee weken later, doorgaans rond week 8, samen het Plan van aanpak.

Daarmee ontstaat een logische volgorde:

Ziekmelding → probleemanalyse → Plan van aanpak → uitvoeren → evalueren en bijstellen

Het Plan van aanpak is dus niet het begin van de ziekteperiode. Er is dan al informatie verzameld over de mogelijkheden voor re-integratie.

Wat is het verschil tussen de probleemanalyse en het Plan van aanpak?

Die twee worden gemakkelijk door elkaar gehaald.

De probleemanalyse wordt opgesteld door de bedrijfsarts. Daarin beschrijft de bedrijfsarts vanuit zijn deskundigheid onder andere de mogelijkheden en aandachtspunten voor de re-integratie.

Het Plan van aanpak maken werkgever en werknemer samen.

Daarin vertaalt u het advies naar concrete afspraken.

Heel eenvoudig:

De bedrijfsarts adviseert over de mogelijkheden.
Werkgever en werknemer bepalen hoe zij daarmee aan de slag gaan.

Wat staat er in een Plan van aanpak?

In het Plan van aanpak legt u vast hoe u samen aan de re-integratie gaat werken.

Bijvoorbeeld wat het doel van de re-integratie is, welke activiteiten nodig zijn, welke afspraken werkgever en werknemer maken en wanneer u de voortgang opnieuw bespreekt.

Ook kan worden vastgelegd of andere deskundigen of ondersteuning nodig zijn.

De inhoud hangt dus af van de situatie.

Een werknemer die geleidelijk terugkeert in zijn eigen functie vraagt om andere afspraken dan een werknemer bij wie eerst onderzocht moet worden welk passend werk mogelijk is.

Wie maakt het Plan van aanpak?

Werkgever en werknemer samen.

Dat is belangrijk.

Het Plan van aanpak is niet het plan van de werkgever dat de werknemer alleen nog hoeft te ondertekenen.

Maar het is ook niet iets wat volledig aan de werknemer, arbodienst of casemanager kan worden overgelaten.

Werkgever en werknemer hebben allebei verantwoordelijkheden binnen de re-integratie.

Een arbodienst, casemanager of andere deskundige kan daarbij ondersteunen, maar neemt die gezamenlijke verantwoordelijkheid niet zomaar over.

Moet u precies doen wat de bedrijfsarts adviseert?

Het advies van de bedrijfsarts is een belangrijk uitgangspunt.

De bedrijfsarts beoordeelt de medische mogelijkheden en beperkingen die relevant zijn voor het werk. Als werkgever behoort u niet zelf medische conclusies te trekken.

Maar vervolgens moet het advies wel worden vertaald naar de werkelijke werksituatie.

Welke werkzaamheden bestaan er?

Kunnen taken worden aangepast?

Zijn andere werktijden mogelijk?

Is ander passend werk beschikbaar?

Wat kan organisatorisch wel en wat niet?

Daar ligt juist belangrijke informatie die u als werkgever kunt inbrengen.

Is het Plan van aanpak daarna klaar?

Nee.

Dit is misschien wel het belangrijkste om te begrijpen.

Een Plan van aanpak is geen document dat u in week 8 invult en vervolgens in het dossier stopt.

De situatie kan veranderen.

De werknemer kan meer gaan werken. Een opbouw kan stagneren. De bedrijfsarts kan een nieuw advies geven. Er kan ander passend werk beschikbaar komen. Of afspraken blijken in de praktijk niet te werken.

Daarom moet de voortgang regelmatig worden besproken.

Als de situatie daarom vraagt, past u het Plan van aanpak aan.

Hoe vaak moet u evalueren?

Werkgever en werknemer moeten regelmatig contact houden over de voortgang van de re-integratie.

In de praktijk wordt vaak ten minste ongeveer eens per zes weken gekeken hoe het gaat en of afspraken nog passend zijn.

Maar wacht niet op een formeel evaluatiemoment wanneer duidelijk is dat de re-integratie vastloopt.

Als een afspraak niet werkt, een opbouw stagneert of omstandigheden veranderen, is dat juist een reden om eerder opnieuw te kijken.

Wat als werkgever en werknemer het niet eens zijn?

Dat kan gebeuren.

Bijvoorbeeld over passend werk, de opbouw van uren of de vraag of voldoende aan de re-integratie wordt gedaan.

Het is dan belangrijk om het verschil niet alleen te constateren.

Probeer duidelijk te krijgen waarover u precies van mening verschilt en welke deskundigheid nodig is om verder te komen.

Soms kan opnieuw advies van de bedrijfsarts nodig zijn. In bepaalde situaties kan ook een deskundigenoordeel van UWV worden aangevraagd.

Laat een verschil van mening in ieder geval niet maandenlang liggen.

Waarom is het Plan van aanpak juridisch belangrijk?

Later kan UWV beoordelen of werkgever en werknemer voldoende aan de re-integratie hebben gedaan.

Het Plan van aanpak en de bijstellingen daarvan maken onderdeel uit van het re-integratiedossier.

Maar alleen een keurig ingevuld formulier is niet voldoende.

Het moet ook blijken dat de gemaakte afspraken daadwerkelijk zijn uitgevoerd, gevolgd en waar nodig aangepast.

Voor de werkgever is daarom een belangrijke gedachte:

schrijf niet alleen op wat u van plan bent. Zorg dat later ook zichtbaar is wat u ermee heeft gedaan.

Het Plan van aanpak in één minuut

Wat is het?
Het plan waarin werkgever en werknemer afspraken maken over de re-integratie.

Wanneer maakt u het?
Doorgaans uiterlijk rond week 8 van het ziekteverzuim, nadat de probleemanalyse is opgesteld.

Wie maakt het?
Werkgever en werknemer samen.

Wie maakt de probleemanalyse?
De bedrijfsarts.

Wat staat erin?
Het doel, de activiteiten, afspraken, verantwoordelijkheden en de manier waarop de voortgang wordt gevolgd.

Is het na ondertekening klaar?
Nee. Het Plan van aanpak moet worden gevolgd en zo nodig worden bijgesteld.

Hoe vaak kijkt u naar de voortgang?
Regelmatig; in de praktijk vaak ongeveer iedere zes weken en eerder wanneer daar aanleiding voor is.

Wat is de grootste fout?
Het Plan van aanpak behandelen als een verplicht formulier in plaats van als het werkplan van de re-integratie.

Het formulier is ingevuld. Maar doet u juridisch genoeg?

Daar wordt het interessanter.

Want bij een beoordeling achteraf gaat het niet alleen om de vraag of er een Plan van aanpak in het dossier zit.

Wat heeft u met dat plan gedaan?

Heeft u afspraken gevolgd? Heeft u gecontroleerd of ze werkten? Heeft u gereageerd toen de re-integratie stagneerde? Heeft u mogelijkheden binnen uw bedrijf daadwerkelijk onderzocht? En heeft u het plan aangepast toen de werkelijkheid veranderde?

Een Plan van aanpak kan administratief perfect zijn en toch weinig zeggen over de kwaliteit van de re-integratie.

Het document legt de afspraken vast. Uw handelen bepaalt uiteindelijk wat die afspraken waard zijn.

Het plan van aanpak (de basis)